top of page

Search

The Persian Catfight

Facta, Non Verba
Jun 16, 2025
0 min read

Updated: 4 days ago

伊朗時刻會剝削與牟利阿以衝突無論甚麼政權在德黑蘭。

شهرداری تهران اقدام به نصب بلیبورد‌هایی با تصویر موشک فتاح در سطح شهر کرده که روی آن به زبان فارسی، عربی و عبری، عبارت «‌۴۰۰ ثانیه تا تل‌آویو» نوشته شده است.

四百秒到達特拉維夫﹝臺拉維夫﹞
400 saat ke Tel Aviv

Why Iran so successful in Middle East geopolitically while richer & powerful nations (e.g. United States of America, Kingdom of Saudi Arabia) have failed? USA KSA US

From Lebanon to Syria to Iraq to Yemen, Iran controlled militias have territory they control unopposed. Some militias e.g. Hezbollah in Lebanon have even been treated as a state within a state by the ruling government.

While the United States of America is richer and far more powerful completely failed at this proxy model as compared to Iran, even after spending much more in investments in the region.

Monarchy Persian Empire Islamic Republic Western Asia West South Central Hegemony

伊朗一直具有強烈的民族主義情緒無論甚麼政權在德黑蘭。

ایران صرف نظر از هر رژیمی که در تهران بر سر کار است، همیشه به شدت ملی‌گرا بوده است.

لقد كانت إيران دائمًا ذات نزعة وطنية شرسة، بغض النظر عن النظام الحاكم في طهران.

איראן תמיד הייתה לאומנית עזה, ללא קשר למשטר השלטון בטהרן.

Iran sentiasa bersifat nasionalistik tanpa mengira apa jua rejim yang berkuasa di Tehran.

Iran selalu sangat nasionalis terlepas dari rezim mana pun yang berkuasa di Teheran.

Tahran’da hangi rejim iktidarda olursa olsun İran her zaman son derece milliyetçi olmuştur.

伊朗已故沙赫的反應聽到「阿拉伯灣」這偽造名稱之後。

穆罕默德‧禮薩‧沙赫‧巴勒維

孔雀寶座 تخت طاووس 王室頭銜稱號王后

《加菲貓》，一九九零年六月七日，週四

獸醫 Elizabeth Wilson Odie Beagle Jonathan Quentin Arbuckle High Class Restaurant Overestimating

I feel like some people are underestimating Iran way too much. It is not surprising Iran is winning in the Middle East or West Asia or Western Asia — that is what should be expected.

Iran has over 90 million people, young, skilled, educated workforce, good industry, has one of the largest gas reserves plus one of the largest oil reserves, better location, better geography. 91 92

Merge the Kingdom of Saudi Arabia (KSA), Jordan, Iraq, Syria, Lebanon, Qatar, the United Arab Emirates (UAE) they have about 70 million Sunni Arab population after removing expatriates (expats) & other foreigners or immigrants, not really educated workforce, barely any industry, and about 25 million Shia population that are ripe to be the fifth column. Furthermore, they are not even one 1 single country, seven 7 different countries, slowly getting picked one by one.

This is not even a fair match-up and these countries know it too, they are slowly but surely making peace with Iran. There are 3 serious countries in the Middle East; Egypt, Turkey and Iran. Egypt and Turkey are not really interested in a proxy war with Iran so...

Petroleum Persian Gulf States

https://video.wixstatic.com/video/d1a201_6c66a4e97cbf47c997801ab560d8dbdd/480p/mp4/file.mp4

波斯灣 خلیج فارس
الخليج الفارسي في التفاسير الإسلامية
محمود تقي زادة الداوري
注意阿拉伯語語文語言文法文明書冊大部頭書浪漫沙赫海灣波斯伊朗酋長王國地理地緣政治定義國際中東西亞亞洲名稱詞語詞彙文學稱呼忽略忽視代表團大使館抗議總領事館會議議會爭議 محمد رضا شاه پهلوی Myron L. Mike Wallace

他們會做很多﹝讓他們覺得諷刺的﹞好事。事物事情

https://video.wixstatic.com/video/d1a201_db2feabc1a244a15bb3f1fdb9bbc36ab/720p/mp4/file.mp4

伊朗已故沙赫的反應聽到阿拉伯灣這偽造名稱之後

واکنش پادشاه فقید ایران پس از شنیدن نام جعلی خلیج عربی.

Qatar & the United Arab Emirates (UAE) achieved so much more in the past decade despite being miniscule compared to the Kingdom of Saudi Arabia (KSA). What do the Kingdom of Saudi Arabia have to show for?

Failed Yemeni campaign

Failed Qatari blockade

Failed to overthrow Assad

Botched Jamal Ahmad Hamza Khashoggi assasination.

Strained their relations with United States of America (USA).

Strained their relations with Lebanon.

Strained their relations with the United Arab Emirates.

Investing in weird projects like the line city.

No I do not think reckon the Kingdom of Saudi Arabia is a serious player in the Middle East, in a "regional proxy war" context. Of course they are still a huge economy & generally basically control global world petroleum i.e. oil market. Homeland الوطن 代表團大使館抗議總領事館會議議會爭議海灣名稱定義 محمد رضا شاه پهلوی Myron L. Mike Wallace

他們會做很多﹝讓他們覺得諷刺的﹞好事。事物事情

Qatar & the United Arab Emirates (UAE) achieved so much more in the past decade despite being miniscule compared to the Kingdom of Saudi Arabia (KSA). What do the Kingdom of Saudi Arabia have to show for?

Failed Yemeni campaign

Failed Qatari blockade

Failed to overthrow Assad

Botched Jamal Ahmad Hamza Khashoggi assasination.

Strained their relations with United States of America (USA).

Strained their relations with Lebanon.

Strained their relations with the United Arab Emirates.

Investing in weird projects like the line city.

No I do not think reckon the Kingdom of Saudi Arabia is a serious player in the Middle East, in a "regional proxy war" context. Of course they are still a huge economy & generally basically control global world petroleum i.e. oil market. Homeland الوطن

Sunday, 22nd June 2025, 1643 Hours

Thursday, 24th January 2019

Iran’s Revolution, Forty 40 years Four 4 Decades on: Israel’s Reverse Periphery Doctrine

Iranian-Israeli hostility is actually quite odd. Tehran is well over a thousand miles from Jerusalem. The two countries do not border each other. They have no major bilateral claims toward one another. Whereas large Arab neighbours of Iran, like Iraq or Saudi Arabia, might be considered its natural competitors, Israel cannot. Even fans of the “ancient hatreds” school of Middle East conflict would come up short.
What historical memory there is of Persian-Judaic interactions is largely positive in Jewish eyes: Streets in Israel are named for Cyrus the Great, who allowed the Jews to return to Judea from their Babylonian exile in 538 B.C.E.. B.C.

Conversely, Judea never rose to compete with Persia for regional prominence, as did Greek or later Arab forces.

All else being equal, then, we might have expected cool, uncomfortable relations — or more likely non-relations — between Israel and a large Muslim-majority country, not the foreign policy-defining struggle of present. Indeed, as is often noted, this hostility between the two modern states was not always there. It can be traced directly to one period, 40 years ago: the Iranian revolution and the birth of the Islamic Republic.

Friends become foes
From its inception in 1948, Israel dealt with an acute security challenge: It faced a massive, largely hostile region unified by a common religion and a common antipathy toward Israel. All four of its immediate neighbour states were Arab, as were the Palestinian Arabs, and they were backed by dozens of Arab and Muslim-majority states beyond them. Israelʼs natural posture was therefore to try and find fissures among its potential foes. Early in the state’s existence, this took the form of the “periphery doctrine”: first Prime Minister David Ben Gurionʼs attempt to forge an alliance with non-Arab (yet mostly Muslim) countries in the Middle East as a counterbalance to the Arab states. Chief among these non-Arab partners were Turkey and pre-revolution Iran, countries who had (then) a common orientation toward the West and their own reasons to feel isolated in the Middle East.
Israeli-Iranian cooperation included official relations — Israel had two successive ambassadors to Tehran — and robust trade in oil, a prime concern for Israel, then under a crippling Arab boycott. The basic logic was simple: My enemy’s enemy can be my friend, and Iran and Israel shared common Arab foes.

The revolution upended these relations dramatically. Not only were ties cut off, but Israel was relegated by Ayatollah Khomeini to the status of “Little Satan” (the “Great Satan” being the United States). For the new Iranian regime, Israel became a central focus of ideological, religion-infused vitriol. The Islamic Republic became a central backer of any (mostly Arab) “resistance” to Israel. Iran seemingly became more Palestinian than the Palestinians. It opposed all peace negotiations between Arabs and Israelis, including the Palestine Liberation Organisationʼs (PLO) Oslo Accords of 1993.

Iran seemingly became more Palestinian than the Palestinians.

A street in Tehran was named for the assassin of Egyptian President Anwar Sadat, who first signed peace with Israel (the street was “intifada” street in 2004 in an effort to improve relations with Egypt). Iran fostered the creation of the Lebanese Hezbollah, Israelʼs most menacing guerrilla adversary of recent years. It backed Sunni Islamist Palestinian groups, in particular the Palestinian Islamic Jihad (PIJ) and, at times, Hamas. In its fight against Israel, a seemingly endless tit-for-tat, even non-Israeli Jews were not safe. Most notably, Argentinean prosecutors, and several intelligence agencies, have accused Iran of direct in the murder of 85 people in a suicide bombing of the Jewish Community Centre in Buenos Aires in 1994.

The threat intensifies
Israel’s approach to the Islamic Republic has been uneven. Despite the Iranian rhetoric, Israel did not see it, at first, as the implacable enemy of today. For much of the first decade of the Islamic Republic, it was engaged in a brutal war with another of Israel’s sworn enemies, Saddam Hussein’s Iraq. (“I wish both sides success” was the rather gruesome way Israeli Prime Minister Menachem Begin put it.) Israel was a key player in the Iran-Contra affair, and the possibility that some in the Iranian regime might change their attitude toward Israel remained an option. By the 1990s, however, as Hezbollah grew in strength and the first signs of an Iranian nuclear program started emerging, Israelis became increasingly more concerned and increasingly active in their diplomatic efforts and covert operations against Iran.

Ideological considerations, anger over Israel’s ties to the Shah, sympathy toward the Palestinians, and a generalized and foundational antipathy toward the West were all important elements of the about-face, but there were obvious structural advantages to this position as well. Israel is a useful enemy for the Islamic Republic. It is not merely a diversion from domestic woes, as it has been to many Middle Eastern regimes, but it is also part of an Iranian attempt to play in Middle Eastern affairs. For a large, Muslim majority, non-Arab state committed in exporting its revolution to Arab countries, it is essential that the main fault lines in regional affairs not be national — Arab-Persian — but rather religious: Muslim-non-Muslim. For the major Shiite power, the minority Muslim strand, it is again important to draw the line not among and between streams of Islam, as many Sunnis do, but between Muslims and others, and there is no better “other” in the Middle East than Israel.

By carrying the mantle of unwavering resistance to Israel (and the United States) Iran can, in theory, appeal to solidarity with most Arabs. Moreover, engaging in the Palestinian cause allows Iran to expose hypocrisy and duplicity in the Arab states’ positions, whenever their commitment to the cause is tempered by pragmatic impulses.

Today no country embodies threat to Israelis as does the Islamic Republic.

The result is that today no country embodies threat to Israelis as does the Islamic Republic. Iran’s nuclear program appears to most Israelis to be an existential threat. The nuclear question and Iran’s extensive proxy operations in the Arab world have shaped Israelʼs foreign policy in recent years and driven much of its actions on the global stage. Iran has become a near-singular focus of Israeli leaders and planners, identifying Iran’s hand in nearly every direction, and often with cause.

Is Iran a useful enemy to Israeli leaders as Israel is to Iranian ones? Like all politicians, Israeli leaders do appeal at times to foreign threats to divert attention from domestic affairs, and Iran has easily filled that need. Yet when it comes to Iran, unlike Palestinian affairs, the spectrum of opinions in Israel is quite narrow—there are very few Israelis, from across the political map, who do not see the Islamic Republic’s activity as a grave threat, whether they adopt the existential threat rhetoric or not. There are very few Iran-doves in Israel, even if Israelis debate the means for confronting the threat.

New alliances, entrenched hostilities
As a result of the major shift in Israeli-Iranian relations, Israel today has a reverse periphery doctrine. It has strived and has had remarkable success in forging an alignment of sorts with major Arab countries — not only Egypt and Jordan, who have official peace with Israel, but even cooperation with the Gulf: Saudi Arabia, the United Arab Emirates (UAE) and Oman. These relations are far less developed or overt than the relations Israel had with the Shah’s Iran. They are limited in scope and entail no embassies. Yet the logic is the same as it was in the 1950s, but in reverse: My enemy’s enemy can be my friend and these Arab states and Israel share a common overriding foe — Iran. (They also share a common, though far less severe, hostility toward Recep Tayyip Erdoğanʼs Turkey, Israel’s other main “peripheral” partner of old.)

The reverse periphery doctrine has been a boon to Israel in important ways. It now finds itself in one camp with major Arab players, limiting the short-term damage of the continued Israeli-Palestinian conflict (though not alleviating, and perhaps worsening, its long-term consequences) and allowing Israel to engage with world powers from a position of regional strength.

The benefits come with a very heavy price, however. The Iranians have proven themselves to be formidable foes. Israeli planners often express grudging respect for their Iranian enemies — a respect they, frankly, don’t always exhibit toward their Arab adversaries, with the possible exception of Iranian-backed Hezbollah. The Iranian Quds Force and its commander, Qassem Soleimani, have exhibited tenacious opportunism, going after any opening they can find to advance, and disengaging temporarily when they cannot. Israeli successes against Iranian forces in Syria have come with the knowledge that Iran will strike back. The Iranians have also shown an ability to create long-term threats to Israel and the patience to see them through, as with the creation, cultivation, and armament of Hezbollah. Iran as an enemy may help unite part of the Middle East, but it is not necessarily the enemy you want.

Moreover, an important by-product of, among other things, the decades of Iranian activity on the Israeli-Palestinian issue, is its gradual transformation from a national conflict to a religious one. Iran’s interest in casting the struggle as an Islamic, not an Arab, one, is only one factor in this transformation, but organizations supported by Iran had a dramatic impact on the prospects of Israeli-Palestinian peace. Hamas and PIJʼs efforts to derail the Oslo process in the 1990s were a key factor in their failure.

The rise of Hamas more generally — largely independent of Iran, but with its intermittent support — eventually led to the bifurcation of the Palestinian territories between the West Bank and the Gaza Strip. For decades, Israel feared Arab nationalism — Gamal Abdel Nasser, Saddam Hussein, the PLO — but like many others, it underappreciated the menace of religiously-inspired conflict, with Iran or with Sunni Islamist parties.

Religious conflict in any form is often far more impervious to pragmatic solutions, and can prove more dangerous than national conflicts.

The last 40 years have produced deep hostilities between Israel and Iran. That these have instrumental aspects does not make them any less severe or real, as the damage wrought by hostilities in Lebanon, Israel, Gaza, and elsewhere makes clear. Still, it is instructive to view the ways by which structural and instrumental considerations can shape conflict. Past is not necessarily prologue, but the warm relations Israel enjoyed with Iran under the Shah indicate that the present levels of hostility are not inevitable.

Forty years ago, a domestic revolution in Iran transformed the Middle East as far as the Mediterranean. Domestic change in Iran could transform it again.

https://www.brookings.edu/articles/irans-revolution-40-years-on-israels-reverse-periphery-doctrine

Author Natan Sachs Director — Centre for Middle East Policy, Senior Fellow — Foreign Policy, Centre for Middle East Policy

The Brookings Institution is committed to quality, independence and impact.

We are supported by a diverse array of funders. In line with our values and policies, each Brookings publication represents the sole views of its author(s).

United States of America (U.S.A.) South-West Asia North Africa Existential Threat Middle East Western Powers former U.S.S.R. Soviet Union Legacy Eastern Europe

Copyright 2025 the Brookings Institution

《加菲貓》，一九九零年六月八日，週五 Maître d’hôtel Monsieur Shorty Hot Plate Food 獸醫 Elizabeth Wilson Odie Beagle Jonathan Quentin Arbuckle Drive Home Food Dropping Down Shirt Sommelier Steward Manager Waiter Embarrassing le garçon de café

Friday, 20th June 2025 Opinion
Iran, Israel & the Ghosts of a Relationship Gone Bad

In a twisted way, Iran still seems to be helping Israel. In furthering Israel's narrative of being the victim. Iran, in turn, in the meantime meanwhile stands as isolated today as its arch enemy Iraq once was.

As Tehran and Tel Aviv continue to bomb each other, it is impossible to wrap one's brain around the time, not so distant in the past, when Iran and Israel were each other's trusted allies in the West Asia region. In a twisted way, however, Iran still seems to be helping Israel. In furthering Israel's narrative of being the victim. Iran, in turn, stands as isolated today as its arch enemy Iraq once was.

In the meantime (Meanwhile)

How was the road to Iran's isolation, not just regional, paved? As opposed to the popular view of the American grandstanding on peace, which has been altering the geopolitical landscape of West Asia, Iran's downfall has been largely of its own making, ably aided by Israel. While Iran didn't recognise the nationhood of Israel, it saw the nascent Jewish state as an ally in the project of regional dominance. Israel needed non-Arab allies, too. It was a good deal for both. After a decade of covert collaboration, Israel became more upfront about its friendship with Iran post the Suez War of 1956. Both Israel and Iran viewed Gamal Abdel Nasser's Pan-Arabism and Soviet communism with great apprehension.

The Collaboration For Iraq
Through the 1960s, Tel Aviv and Tehran were instrumental in strengthening the Kurds fighting the regime in Iraq, a Shia-majority country ruled by the Sunni establishment. It's difficult to believe today, but the Israeli Mossad worked closely with its Iranian counterpart SAVAK, to support the Kurdish resistance. Even the 1967 Arab-Israeli war was not a deal-breaker for this relationship based on common geopolitical interests. If anything, it bolstered Iran's trust in Israel's strength after the latter defeated Jordan, Egypt and Syria. The Shah regime held close ties with Israel and continued military, economic, and intelligence cooperation, and both worked against the Ba'athist Iraq.

In 1973, when the Arab world stood united against the United States and Europe for their support of Israel and stopped selling them oil, Iran firmly stood in the corner of Israel. It was an expedient move on the Shah's part as Iran became the leading beneficiary with bourgeoning oil revenues. Iran's oil was fuelling the West.

When Israel Had Iran's Back
Israel seems to have forgotten today that the missiles landing on its cities are probably thanks to Project Flower, a 1977 joint Iranian-Israeli development programme of advanced missile systems. Even after the regime change in Iran after the 1979 revolution, the reliance on Israel continued unabated, despite the public stance of the Ayatollah against the Jewish state. When Iraq, boosted militarily by both the Americans and the Soviets, invaded Iran in 1980, the Islamic Republic needed Israel more than ever before. And Israel delivered!

In violation of the sanction policy of its mentor, the US, the Israeli government supplied weapons and other military hardware to Iran in the early 1980s. Saddam Hussein's war against Iran cemented the military and intelligence collaboration between Tehran and Tel Aviv. But something was about to change.

The US sanctions against Iran in the aftermath of the 1979 hostage crisis, when 66 American citizens were held captive by an Iranian student group in Tehran to demand the extradition of the Shah, announced that the days of Iran-US bonhomie were over. The religious extremism of the Islamic Republic began to overshadow its pragmatism, and what could have been an inter-regime squabble soon turned into a full-blown geopolitical crisis in the next decade.

The Coming Of Netanyahu
The Islamic Republic not only started amplifying its anti-Jewish state rhetoric, but it also started painting Iran as a victim of the West-style modernity. Tehran-Tel Aviv cooperation continued covertly, as if on life support, till the mid-1990s. With Benjamin Netanyahu's first Prime Ministerial stint starting 1996, the anti-Iran paranoia began to take root in Israel.

Thanks to Iran's support for Hezbollah and Hamas in a bid to emerge as a regional heavyweight, the Israelis pinned every regional conflict they faced on the Islamic Republic. This development had ramifications beyond West Asia. Post 9/11 attacks, Iran tried a rapprochement with a hostile US, citing an alignment of interests in terms of destroying the Taliban in Afghanistan. Washington rejected this “Grand Bargain” proposal, and George W Bush famously declared, "States like these and their terrorist allies constitute an axis of evil, arming to threaten the peace of the world,” referring to North Korea, Iran, and Saddam's Iraq. 43rd United States of American President

A Lonely Existence
Netanyahu has been consistently working towards painting Iran as the biggest threat not only to regional stability in West Asia but also to the interests of the US. The “axis of evil” clubbing has been detrimental to Iran's economic and geopolitical standing, exacerbated by the Islamic Regime's constant attack on the West-corrupted Iranians who do not adhere to religious diktats. Iranian dissenters have been the biggest allies of the Israeli overtures against the Islamic Regime.

With the fall of the Assad regime in Syria and the continuing Russia-Ukraine war, one of the rare allies of Iran, Putin, too, is in no position to help. Beyond the usual rhetoric of opposition to Western hegemony, Moscow cannot provide any substantive assistance to Tehran. Not to forget Netanyahu's persistent lobbying efforts, which have led to Putin not giving Syria the S-300 anti-aircraft system. Tehran cannot rely on Moscow's support. It appears the same with China. Beijing is more heavily invested, despite the rivalry, in the US economically than in Russia or West Asia, and money trumps friendships almost every time in international affairs.

Iran's isolation, therefore, can be summarised in this couplet by Salik Lakhnavi, a Progressive Urdu poet:

خدا ہمیں خوش آم دید کہتا ہے، ہم خود کو خوش آم دید کہتے ہیں۔
خدا ہمیں جانتا ہے، خدا ہمیں جانتا ہے۔

भगवान हमारा स्वागत करते हैं, हम अपना स्वागत करते हैं।

भगवान हमारा स्वागत करते हैं, भगवान हमारा स्वागत करते हैं।
भगवान हमें जानते हैं, भगवान हमें जानते हैं।

《加菲貓》，一九八二年七月十八日，週日

Friday, 20th June 2025 Opinion
Iran, Israel & the Ghosts of a Relationship Gone Bad

In a twisted way, Iran still seems to be helping Israel. In furthering Israel's narrative of being the victim. Iran, in turn, in the meantime meanwhile stands as isolated today as its arch enemy Iraq once was.

As Tehran and Tel Aviv continue to bomb each other, it is impossible to wrap one's brain around the time, not so distant in the past, when Iran and Israel were each other's trusted allies in the West Asia region. In a twisted way, however, Iran still seems to be helping Israel. In furthering Israel's narrative of being the victim. Iran, in turn, stands as isolated today as its arch enemy Iraq once was.

In the meantime (Meanwhile)

How was the road to Iran's isolation, not just regional, paved? As opposed to the popular view of the American grandstanding on peace, which has been altering the geopolitical landscape of West Asia, Iran's downfall has been largely of its own making, ably aided by Israel. While Iran didn't recognise the nationhood of Israel, it saw the nascent Jewish state as an ally in the project of regional dominance. Israel needed non-Arab allies, too. It was a good deal for both. After a decade of covert collaboration, Israel became more upfront about its friendship with Iran post the Suez War of 1956. Both Israel and Iran viewed Gamal Abdel Nasser's Pan-Arabism and Soviet communism with great apprehension.

The Collaboration For Iraq
Through the 1960s, Tel Aviv and Tehran were instrumental in strengthening the Kurds fighting the regime in Iraq, a Shia-majority country ruled by the Sunni establishment. It's difficult to believe today, but the Israeli Mossad worked closely with its Iranian counterpart SAVAK, to support the Kurdish resistance. Even the 1967 Arab-Israeli war was not a deal-breaker for this relationship based on common geopolitical interests. If anything, it bolstered Iran's trust in Israel's strength after the latter defeated Jordan, Egypt and Syria. The Shah regime held close ties with Israel and continued military, economic, and intelligence cooperation, and both worked against the Ba'athist Iraq.

In 1973, when the Arab world stood united against the United States and Europe for their support of Israel and stopped selling them oil, Iran firmly stood in the corner of Israel. It was an expedient move on the Shah's part as Iran became the leading beneficiary with bourgeoning oil revenues. Iran's oil was fuelling the West.

When Israel Had Iran's Back
Israel seems to have forgotten today that the missiles landing on its cities are probably thanks to Project Flower, a 1977 joint Iranian-Israeli development programme of advanced missile systems. Even after the regime change in Iran after the 1979 revolution, the reliance on Israel continued unabated, despite the public stance of the Ayatollah against the Jewish state. When Iraq, boosted militarily by both the Americans and the Soviets, invaded Iran in 1980, the Islamic Republic needed Israel more than ever before. And Israel delivered!

In violation of the sanction policy of its mentor, the US, the Israeli government supplied weapons and other military hardware to Iran in the early 1980s. Saddam Hussein's war against Iran cemented the military and intelligence collaboration between Tehran and Tel Aviv. But something was about to change.

The US sanctions against Iran in the aftermath of the 1979 hostage crisis, when 66 American citizens were held captive by an Iranian student group in Tehran to demand the extradition of the Shah, announced that the days of Iran-US bonhomie were over. The religious extremism of the Islamic Republic began to overshadow its pragmatism, and what could have been an inter-regime squabble soon turned into a full-blown geopolitical crisis in the next decade.

The Coming Of Netanyahu
The Islamic Republic not only started amplifying its anti-Jewish state rhetoric, but it also started painting Iran as a victim of the West-style modernity. Tehran-Tel Aviv cooperation continued covertly, as if on life support, till the mid-1990s. With Benjamin Netanyahu's first Prime Ministerial stint starting 1996, the anti-Iran paranoia began to take root in Israel.

Thanks to Iran's support for Hezbollah and Hamas in a bid to emerge as a regional heavyweight, the Israelis pinned every regional conflict they faced on the Islamic Republic. This development had ramifications beyond West Asia. Post 9/11 attacks, Iran tried a rapprochement with a hostile US, citing an alignment of interests in terms of destroying the Taliban in Afghanistan. Washington rejected this “Grand Bargain” proposal, and George W Bush famously declared, "States like these and their terrorist allies constitute an axis of evil, arming to threaten the peace of the world,” referring to North Korea, Iran, and Saddam's Iraq. 43rd United States of American President

A Lonely Existence
Netanyahu has been consistently working towards painting Iran as the biggest threat not only to regional stability in West Asia but also to the interests of the US. The “axis of evil” clubbing has been detrimental to Iran's economic and geopolitical standing, exacerbated by the Islamic Regime's constant attack on the West-corrupted Iranians who do not adhere to religious diktats. Iranian dissenters have been the biggest allies of the Israeli overtures against the Islamic Regime.

With the fall of the Assad regime in Syria and the continuing Russia-Ukraine war, one of the rare allies of Iran, Putin, too, is in no position to help. Beyond the usual rhetoric of opposition to Western hegemony, Moscow cannot provide any substantive assistance to Tehran. Not to forget Netanyahu's persistent lobbying efforts, which have led to Putin not giving Syria the S-300 anti-aircraft system. Tehran cannot rely on Moscow's support. It appears the same with China. Beijing is more heavily invested, despite the rivalry, in the US economically than in Russia or West Asia, and money trumps friendships almost every time in international affairs.

Iran's isolation, therefore, can be summarised in this couplet by Salik Lakhnavi, a Progressive Urdu poet:

خدا ہمیں خوش آم دید کہتا ہے، ہم خود کو خوش آم دید کہتے ہیں۔
خدا ہمیں جانتا ہے، خدا ہمیں جانتا ہے۔

भगवान हमारा स्वागत करते हैं, हम अपना स्वागत करते हैं।

भगवान हमारा स्वागत करते हैं, भगवान हमारा स्वागत करते हैं।
भगवान हमें जानते हैं, भगवान हमें जानते हैं।

《加菲貓》，一九八四年一月廿五日，週三 Nermal Odie Jonathan Quentin Arbuckle Lyman Cute Newspaper Smoking Tobacco Pipe Slippers Man Want Female Company Woman Assistance Helping Support

Friday, 20th June 2025 Opinion
Iran, Israel & the Ghosts of a Relationship Gone Bad

In a twisted way, Iran still seems to be helping Israel. In furthering Israel's narrative of being the victim. Iran, in turn, in the meantime meanwhile stands as isolated today as its arch enemy Iraq once was.

As Tehran and Tel Aviv continue to bomb each other, it is impossible to wrap one's brain around the time, not so distant in the past, when Iran and Israel were each other's trusted allies in the West Asia region. In a twisted way, however, Iran still seems to be helping Israel. In furthering Israel's narrative of being the victim. Iran, in turn, stands as isolated today as its arch enemy Iraq once was.

In the meantime (Meanwhile)

How was the road to Iran's isolation, not just regional, paved? As opposed to the popular view of the American grandstanding on peace, which has been altering the geopolitical landscape of West Asia, Iran's downfall has been largely of its own making, ably aided by Israel. While Iran didn't recognise the nationhood of Israel, it saw the nascent Jewish state as an ally in the project of regional dominance. Israel needed non-Arab allies, too. It was a good deal for both. After a decade of covert collaboration, Israel became more upfront about its friendship with Iran post the Suez War of 1956. Both Israel and Iran viewed Gamal Abdel Nasser's Pan-Arabism and Soviet communism with great apprehension.

The Collaboration For Iraq
Through the 1960s, Tel Aviv and Tehran were instrumental in strengthening the Kurds fighting the regime in Iraq, a Shia-majority country ruled by the Sunni establishment. It's difficult to believe today, but the Israeli Mossad worked closely with its Iranian counterpart SAVAK, to support the Kurdish resistance. Even the 1967 Arab-Israeli war was not a deal-breaker for this relationship based on common geopolitical interests. If anything, it bolstered Iran's trust in Israel's strength after the latter defeated Jordan, Egypt and Syria. The Shah regime held close ties with Israel and continued military, economic, and intelligence cooperation, and both worked against the Ba'athist Iraq.

In 1973, when the Arab world stood united against the United States and Europe for their support of Israel and stopped selling them oil, Iran firmly stood in the corner of Israel. It was an expedient move on the Shah's part as Iran became the leading beneficiary with bourgeoning oil revenues. Iran's oil was fuelling the West.

When Israel Had Iran's Back
Israel seems to have forgotten today that the missiles landing on its cities are probably thanks to Project Flower, a 1977 joint Iranian-Israeli development programme of advanced missile systems. Even after the regime change in Iran after the 1979 revolution, the reliance on Israel continued unabated, despite the public stance of the Ayatollah against the Jewish state. When Iraq, boosted militarily by both the Americans and the Soviets, invaded Iran in 1980, the Islamic Republic needed Israel more than ever before. And Israel delivered!

In violation of the sanction policy of its mentor, the US, the Israeli government supplied weapons and other military hardware to Iran in the early 1980s. Saddam Hussein's war against Iran cemented the military and intelligence collaboration between Tehran and Tel Aviv. But something was about to change.

The US sanctions against Iran in the aftermath of the 1979 hostage crisis, when 66 American citizens were held captive by an Iranian student group in Tehran to demand the extradition of the Shah, announced that the days of Iran-US bonhomie were over. The religious extremism of the Islamic Republic began to overshadow its pragmatism, and what could have been an inter-regime squabble soon turned into a full-blown geopolitical crisis in the next decade.

The Coming Of Netanyahu
The Islamic Republic not only started amplifying its anti-Jewish state rhetoric, but it also started painting Iran as a victim of the West-style modernity. Tehran-Tel Aviv cooperation continued covertly, as if on life support, till the mid-1990s. With Benjamin Netanyahu's first Prime Ministerial stint starting 1996, the anti-Iran paranoia began to take root in Israel.

Thanks to Iran's support for Hezbollah and Hamas in a bid to emerge as a regional heavyweight, the Israelis pinned every regional conflict they faced on the Islamic Republic. This development had ramifications beyond West Asia. Post 9/11 attacks, Iran tried a rapprochement with a hostile US, citing an alignment of interests in terms of destroying the Taliban in Afghanistan. Washington rejected this “Grand Bargain” proposal, and George W Bush famously declared, "States like these and their terrorist allies constitute an axis of evil, arming to threaten the peace of the world,” referring to North Korea, Iran, and Saddam's Iraq. 43rd United States of American President

A Lonely Existence
Netanyahu has been consistently working towards painting Iran as the biggest threat not only to regional stability in West Asia but also to the interests of the US. The “axis of evil” clubbing has been detrimental to Iran's economic and geopolitical standing, exacerbated by the Islamic Regime's constant attack on the West-corrupted Iranians who do not adhere to religious diktats. Iranian dissenters have been the biggest allies of the Israeli overtures against the Islamic Regime.

With the fall of the Assad regime in Syria and the continuing Russia-Ukraine war, one of the rare allies of Iran, Putin, too, is in no position to help. Beyond the usual rhetoric of opposition to Western hegemony, Moscow cannot provide any substantive assistance to Tehran. Not to forget Netanyahu's persistent lobbying efforts, which have led to Putin not giving Syria the S-300 anti-aircraft system. Tehran cannot rely on Moscow's support. It appears the same with China. Beijing is more heavily invested, despite the rivalry, in the US economically than in Russia or West Asia, and money trumps friendships almost every time in international affairs.

Iran's isolation, therefore, can be summarised in this couplet by Salik Lakhnavi, a Progressive Urdu poet:

خدا ہمیں خوش آم دید کہتا ہے، ہم خود کو خوش آم دید کہتے ہیں۔
خدا ہمیں جانتا ہے، خدا ہمیں جانتا ہے۔

भगवान हमारा स्वागत करते हैं, हम अपना स्वागत करते हैं।

भगवान हमारा स्वागत करते हैं, भगवान हमारा स्वागत करते हैं।
भगवान हमें जानते हैं, भगवान हमें जानते हैं।

《加菲貓》，一九七九年十二月五日，週三 Nermal Odie Jonathan Quentin Arbuckle Lyman Hop Cute Somehow Understanding Grasp Shaky Boom

《伊朗為何襲擊波斯灣阿拉伯國家？》攻擊

位置範圍

「中東」是歐美人使用的一個地理術語。一般來說包括巴林、埃及、伊朗、伊拉克、以色列、約旦、科威特、黎巴嫩、阿曼、卡達、沙烏地阿拉伯、敘利亞、阿拉伯聯合大公國和葉門；巴勒斯坦、馬格里布國家（阿爾及利亞、利比亞、摩洛哥、突尼西亞），以及蘇丹共和國、茅利塔尼亞和索馬利亞，由於阿拉伯世界歷史文化原因，一般人們認為屬於中東國家；土耳其和賽普勒斯儘管地理上屬於中東地區的一部分，但是他們自身認為屬於歐洲；北邊的阿富汗有時也與中東聯繫密切。

阿拉伯聯合酋長國西南亞北非洲

Since Saturday, 28th February 2026 raids missiles drones projectiles last week

《加菲貓》，一九八六年六月十日，週二

《加菲貓》，一九七九年十二月五日，週三 Nermal Odie Jonathan Quentin Arbuckle Lyman Hop Cute Somehow Understanding Grasp Shaky Boom

《伊朗為何襲擊波斯灣阿拉伯國家？》攻擊

位置範圍

「中東」是歐美人使用的一個地理術語。一般來說包括巴林、埃及、伊朗、伊拉克、以色列、約旦、科威特、黎巴嫩、阿曼、卡達、沙烏地阿拉伯、敘利亞、阿拉伯聯合大公國和葉門；巴勒斯坦、馬格里布國家（阿爾及利亞、利比亞、摩洛哥、突尼西亞），以及蘇丹共和國、茅利塔尼亞和索馬利亞，由於阿拉伯世界歷史文化原因，一般人們認為屬於中東國家；土耳其和賽普勒斯儘管地理上屬於中東地區的一部分，但是他們自身認為屬於歐洲；北邊的阿富汗有時也與中東聯繫密切。

阿拉伯聯合酋長國西南亞北非洲

伊朗對波斯灣國家的飛彈襲擊次數超過對以色列的襲擊次數：是什麼改變了伊朗的戰略？
حملات موشکی به کشورهای خلیج فارس بیشتر از اسرائیل بود:
چه چیزی استراتژی ایران را تغییر داد؟
كانت الهجمات الصاروخية على دول الخليج الفارس أكثر تواتراً من الهجمات على إسرائيل:
ما الذي غيّر استراتيجية إيران؟
תקיפות טילים על מדינות המפרץ הפרסי היו תכופות יותר מאשר תקיפות על ישראל:
מה שינה את האסטרטגיה של איראן?

油輪貨輪船艇攻擊阿拉伯酋長大公海灣君主制度

《加菲貓》，一九八七年八月二日，週日到底中東西南亞北非洲

《加菲貓》，一九七八年七月八日，週六

Nermal Odie Jonathan Quentin Arbuckle Lyman Pet Stores Shop Proprietor

Dear Garfield: Believe it or not, I am an ugly kitten! Oh, I do all the things “cute” kittens do play with yarn and such, but I do not get any attention. What can I do? Mud Fence — Dear “Mud”: You are trying too hard to be cute. You will get more attention if you just be yourself & sharpen your claws on the living room drapes.

歡迎蒞臨杜拜﹝迪拜﹞國際機場三號航廈 DXB
به ترمینال ۳ فرودگاه بین‌المللی دبی خوش آمدید
مرحبا بكم في دبي الدولي المبنى ٣

《伊朗為何襲擊波斯灣阿拉伯國家？》攻擊中東西南亞北非洲

Since Saturday, 28th February 2026 raids missiles drones projectiles last week reasons

https://video.wixstatic.com/video/d1a201_a3aa910562b24747815a0fb53dd4763f/1080p/mp4/file.mp4

伊朗對波斯灣國家的飛彈襲擊次數超過對以色列的襲擊次數：是什麼改變了伊朗的戰略？
حملات موشکی به کشورهای خلیج فارس بیشتر از اسرائیل بود:
چه چیزی استراتژی ایران را تغییر داد؟
كانت الهجمات الصاروخية على دول الخليج الفارس أكثر تواتراً من الهجمات على إسرائيل:
ما الذي غيّر استراتيجية إيران؟
תקיפות טילים על מדינות המפרץ הפרסי היו תכופות יותר מאשר תקיפות על ישראל:
מה שינה את האסטרטגיה של איראן?

油輪貨輪船艇攻擊阿拉伯酋長大公海灣君主制度

《加菲貓》，一九八七年八月二日，週日到底中東西南亞北非洲

《加菲貓》，一九七八年七月八日，週六

Nermal Odie Jonathan Quentin Arbuckle Lyman Pet Stores Shop Proprietor

Dear Garfield: Believe it or not, I am an ugly kitten! Oh, I do all the things “cute” kittens do play with yarn and such, but I do not get any attention. What can I do? Mud Fence — Dear “Mud”: You are trying too hard to be cute. You will get more attention if you just be yourself & sharpen your claws on the living room drapes.

歡迎蒞臨杜拜﹝迪拜﹞國際機場三號航廈 DXB
به ترمینال ۳ فرودگاه بین‌المللی دبی خوش آمدید
مرحبا بكم في دبي الدولي المبنى ٣

《伊朗為何襲擊波斯灣阿拉伯國家？》攻擊中東西南亞北非洲

Since Saturday, 28th February 2026 raids missiles drones projectiles last week reasons

《加菲貓》，一九七八年七月八日，週六

Nermal Odie Jonathan Quentin Arbuckle Lyman Elizabeth Wilson

Dear Garfield: Believe it or not, I am an ugly kitten! Oh, I do all the things “cute” kittens do play with yarn and such, but I do not get any attention. What can I do? Mud Fence — Dear “Mud”: You are trying too hard to be cute. You will get more attention if you just be yourself & sharpen your claws on the living room drapes.

歡迎蒞臨杜拜﹝迪拜﹞國際機場三號航廈 DXB
به ترمینال ۳ فرودگاه بین‌المللی دبی خوش آمدید
مرحبا بكم في دبي الدولي المبنى ٣

《伊朗為何襲擊波斯灣阿拉伯國家？》攻擊中東西南亞北非洲

Since Saturday, 28th February 2026 raids missiles drones projectiles last week reasons

United Arab Emirates UAE Persian Gulf Middle East South West Asia How Iran Broke Dubai’s Illusion Conflict Cost-Benefit Analysis 裡海報導通告

https://video.wixstatic.com/video/d1a201_11225875dc504effa2160810fc1aadea/1080p/mp4/file.mp4

https://video.wixstatic.com/video/d1a201_fcc2e324fe4e4e0c8c56de7cc09d3ee7/360p/mp4/file.mp4

歡迎蒞臨杜拜﹝迪拜﹞國際機場三號航廈 DXB

به ترمینال ۳ فرودگاه بین‌المللی دبی خوش آمدید

مرحبا بكم في دبي الدولي المبنى ٣

I have achieved “exasperating,” & I’ve achieved “eye-popping”. — Thonk! — All right!!! “Jaw-dropping”!!

波斯阿拉伯聯合大公國伊朗酋長西南亞北非洲語文《加菲貓》，一九九三年十二月四日，週六 Nermal Odie Jonathan Quentin Arbuckle Lyman Elizabeth Wilson

https://video.wixstatic.com/video/d1a201_5c69febe068442549f1ca2963e58f82b/1080p/mp4/file.mp4

《加菲貓》，一九八八年三月十三日，週日

Blasts Heard in Abu Dhabi as the United Arab Emirates (UAE) Intercepts Iranian Missiles & Drones (Sunday, 8th March 2026) 1916 Hours Nermal Odie Jonathan Quentin Arbuckle Lyman Elizabeth Wilson

波斯灣﹝「海灣」﹞阿拉伯國家合作委員會塞翁失馬，焉知非福 مَجلِس التَّعَاوُن لِدُوَلِ الْخَلِيْجِ الْعَرَبِيَّة 海合會 مجلس التعاون الخليجي

خلیج فارس (波斯灣) 伊朗已故沙赫的反應聽到「阿拉伯灣」這偽造名稱之後。 واکنش پادشاه فقید ایران پس از شنیدن نام جعلی » خلیج عربی» 「他們會做很多﹝讓他們覺得諷刺的﹞好事」。 «خب خیلی کارها میتوانند بکنند…» «…(به کنایه)…» (ادامه مکالمه)

﹝伊朗﹞對波斯灣阿拉伯國家發動了三千三百六十六次飛彈襲擊，而對以色列僅發動了五百五十次。該政權究竟在害怕什麼？害怕暴露自身的無能。
۳۳۶۶ پرتاب به سمت کشورهای عربی و تنها ۵۵۰ شلیک سمت اسرائیل. ترس رژیم از چیست؟ نمایش ناکارآمدی رژیم.
我們認為﹝伊朗政權﹞的目標是挑起與阿拉伯人的戰爭以便重新獲得某些群體的支持。
به نظر ما که هدفش ایجاد جنگ با عربها ست تا با این کار شاید حمایت عده ای از مردم رو مجددا داشته باشه.

「他們會做很多﹝讓他們覺得諷刺的﹞好事」。
«خب خیلی کارها میتوانند بکنند…»
«…(به کنایه)…»
(ادامه مکالمه)
محمد رضا شاه پهلوی

لوعي ليس مجرد معرفة، بل يقظة.. لحظة تدرك فيها أنك لست أفكارك، ولست مخاوفك، ولست حتى قصتك الشخصية، أنت شيء أعمق، أنت روح تعيش تجربة بشرية، وأنت من يختار واقعك، بقناعاتك، بنواياك، و تردداتك.

حين يرتفع وعيك، سوف تبدأ في رؤية العالم بطريقة مختلفة. الأشياء التي كانت تؤذيك من قبل تفقد قوتها عليك، لأنك تدرك أن كل شيء مجرد انعكاس داخلي.

لا يوجد “حظ سيئ”، بل هناك ترددات ترسلها فتعود إليك. لا يوجد “عدو”، بل هناك دروس متنكرة في شكل أشخاص وأحداث.

الوعي ليس شيئًا تملكه، بل شيء تكونه. وحين تصل إليه، ستنظر لحياتك السابقة وتبتسم، لأنك ستعرف أنك كنت نائمًا… والآن قد استيقظت.

波斯灣﹝「海灣」﹞阿拉伯國家合作委員會塞翁失馬，焉知非福 مَجلِس التَّعَاوُن لِدُوَلِ الْخَلِيْجِ الْعَرَبِيَّة 海合會 مجلس التعاون الخليجي

خلیج فارس (波斯灣) 伊朗已故沙赫的反應聽到「阿拉伯灣」這偽造名稱之後。 واکنش پادشاه فقید ایران پس از شنیدن نام جعلی » خلیج عربی» 「他們會做很多﹝讓他們覺得諷刺的﹞好事」。 «خب خیلی کارها میتوانند بکنند…» «…(به کنایه)…» (ادامه مکالمه)

﹝伊朗﹞對波斯灣阿拉伯國家發動了三千三百六十六次飛彈襲擊，而對以色列僅發動了五百五十次。該政權究竟在害怕什麼？害怕暴露自身的無能。
۳۳۶۶ پرتاب به سمت کشورهای عربی و تنها ۵۵۰ شلیک سمت اسرائیل. ترس رژیم از چیست؟ نمایش ناکارآمدی رژیم.
我們認為﹝伊朗政權﹞的目標是挑起與阿拉伯人的戰爭以便重新獲得某些群體的支持。
به نظر ما که هدفش ایجاد جنگ با عربها ست تا با این کار شاید حمایت عده ای از مردم رو مجددا داشته باشه.

「他們會做很多﹝讓他們覺得諷刺的﹞好事」。
«خب خیلی کارها میتوانند بکنند…»
«…(به کنایه)…»
(ادامه مکالمه)
محمد رضا شاه پهلوی

لوعي ليس مجرد معرفة، بل يقظة.. لحظة تدرك فيها أنك لست أفكارك، ولست مخاوفك، ولست حتى قصتك الشخصية، أنت شيء أعمق، أنت روح تعيش تجربة بشرية، وأنت من يختار واقعك، بقناعاتك، بنواياك، و تردداتك.

حين يرتفع وعيك، سوف تبدأ في رؤية العالم بطريقة مختلفة. الأشياء التي كانت تؤذيك من قبل تفقد قوتها عليك، لأنك تدرك أن كل شيء مجرد انعكاس داخلي.

لا يوجد “حظ سيئ”، بل هناك ترددات ترسلها فتعود إليك. لا يوجد “عدو”، بل هناك دروس متنكرة في شكل أشخاص وأحداث.

الوعي ليس شيئًا تملكه، بل شيء تكونه. وحين تصل إليه، ستنظر لحياتك السابقة وتبتسم، لأنك ستعرف أنك كنت نائمًا… والآن قد استيقظت.

《加菲貓》，一九八九年四月二日，週日 Nermal Odie Jonathan Quentin Arbuckle Lyman Neighbours two Hubert & Reba Elizabeth Wilson

https://video.wixstatic.com/video/d1a201_66f8acb1fcd747fe8b22d9ebe4078a8f/720p/mp4/file.mp4

《加菲貓》，一九八九年四月二日，週日 Nermal Odie Jonathan Quentin Arbuckle Lyman Elizabeth Wilson Hubert & Reba

波斯灣﹝「海灣」﹞阿拉伯國家合作委員會塞翁失馬，焉知非福 مَجلِس التَّعَاوُن لِدُوَلِ الْخَلِيْجِ الْعَرَبِيَّة 海合會 مجلس التعاون الخليجي

خلیج فارس (波斯灣) 伊朗已故沙赫的反應聽到「阿拉伯灣」這偽造名稱之後。 واکنش پادشاه فقید ایران پس از شنیدن نام جعلی » خلیج عربی» 「他們會做很多﹝讓他們覺得諷刺的﹞好事」。 «خب خیلی کارها میتوانند بکنند…» «…(به کنایه)…» (ادامه مکالمه)

﹝伊朗﹞對波斯灣阿拉伯國家發動了三千三百六十六次飛彈襲擊，而對以色列僅發動了五百五十次。該政權究竟在害怕什麼？害怕暴露自身的無能。
۳۳۶۶ پرتاب به سمت کشورهای عربی و تنها ۵۵۰ شلیک سمت اسرائیل. ترس رژیم از چیست؟ نمایش ناکارآمدی رژیم.
我們認為﹝伊朗政權﹞的目標是挑起與阿拉伯人的戰爭以便重新獲得某些群體的支持。
به نظر ما که هدفش ایجاد جنگ با عربها ست تا با این کار شاید حمایت عده ای از مردم رو مجددا داشته باشه.

「他們會做很多﹝讓他們覺得諷刺的﹞好事」。
«خب خیلی کارها میتوانند بکنند…»
«…(به کنایه)…»
(ادامه مکالمه)
محمد رضا شاه پهلوی

لوعي ليس مجرد معرفة، بل يقظة.. لحظة تدرك فيها أنك لست أفكارك، ولست مخاوفك، ولست حتى قصتك الشخصية، أنت شيء أعمق، أنت روح تعيش تجربة بشرية، وأنت من يختار واقعك، بقناعاتك، بنواياك، و تردداتك.

حين يرتفع وعيك، سوف تبدأ في رؤية العالم بطريقة مختلفة. الأشياء التي كانت تؤذيك من قبل تفقد قوتها عليك، لأنك تدرك أن كل شيء مجرد انعكاس داخلي.

لا يوجد “حظ سيئ”، بل هناك ترددات ترسلها فتعود إليك. لا يوجد “عدو”، بل هناك دروس متنكرة في شكل أشخاص وأحداث.

الوعي ليس شيئًا تملكه، بل شيء تكونه. وحين تصل إليه، ستنظر لحياتك السابقة وتبتسم، لأنك ستعرف أنك كنت نائمًا… والآن قد استيقظت.

February 1980 — a motorist drives a car (automobile) at an unknown speed past a billboard on Morgantown Road, Bowling Green, Kentucky urges motorists retaliate against the Iranian Crisis by driving within legal speed limit of 55 miles per hour thereby reducing gasoline (petrol) consumption. Staff Photograph by Ron Hoskins Billboard editorial conserve fuel propaganda San Francisco City & County California

《加菲貓》，一九八九年四月二日，週日 Nermal Odie Jonathan Quentin Arbuckle Lyman Elizabeth Wilson Hubert & Reba

波斯灣﹝「海灣」﹞阿拉伯國家合作委員會塞翁失馬，焉知非福 مَجلِس التَّعَاوُن لِدُوَلِ الْخَلِيْجِ الْعَرَبِيَّة 海合會 مجلس التعاون الخليجي

خلیج فارس (波斯灣) 伊朗已故沙赫的反應聽到「阿拉伯灣」這偽造名稱之後。 واکنش پادشاه فقید ایران پس از شنیدن نام جعلی » خلیج عربی» 「他們會做很多﹝讓他們覺得諷刺的﹞好事」。 «خب خیلی کارها میتوانند بکنند…» «…(به کنایه)…» (ادامه مکالمه)

﹝伊朗﹞對波斯灣阿拉伯國家發動了三千三百六十六次飛彈襲擊，而對以色列僅發動了五百五十次。該政權究竟在害怕什麼？害怕暴露自身的無能。
۳۳۶۶ پرتاب به سمت کشورهای عربی و تنها ۵۵۰ شلیک سمت اسرائیل. ترس رژیم از چیست؟ نمایش ناکارآمدی رژیم.
我們認為﹝伊朗政權﹞的目標是挑起與阿拉伯人的戰爭以便重新獲得某些群體的支持。
به نظر ما که هدفش ایجاد جنگ با عربها ست تا با این کار شاید حمایت عده ای از مردم رو مجددا داشته باشه.

「他們會做很多﹝讓他們覺得諷刺的﹞好事」。
«خب خیلی کارها میتوانند بکنند…»
«…(به کنایه)…»
(ادامه مکالمه)
محمد رضا شاه پهلوی

لوعي ليس مجرد معرفة، بل يقظة.. لحظة تدرك فيها أنك لست أفكارك، ولست مخاوفك، ولست حتى قصتك الشخصية، أنت شيء أعمق، أنت روح تعيش تجربة بشرية، وأنت من يختار واقعك، بقناعاتك، بنواياك، و تردداتك.

حين يرتفع وعيك، سوف تبدأ في رؤية العالم بطريقة مختلفة. الأشياء التي كانت تؤذيك من قبل تفقد قوتها عليك، لأنك تدرك أن كل شيء مجرد انعكاس داخلي.

لا يوجد “حظ سيئ”، بل هناك ترددات ترسلها فتعود إليك. لا يوجد “عدو”، بل هناك دروس متنكرة في شكل أشخاص وأحداث.

الوعي ليس شيئًا تملكه، بل شيء تكونه. وحين تصل إليه، ستنظر لحياتك السابقة وتبتسم، لأنك ستعرف أنك كنت نائمًا… والآن قد استيقظت.

https://video.wixstatic.com/video/d1a201_71489f0e0e1b464fa99f14f1164be246/1080p/mp4/file.mp4

https://video.wixstatic.com/video/d1a201_ec0f264597b74e09a0a3d80e0b9a8f84/360p/mp4/file.mp4

(بث مباشر) المؤتمر الصحفي الخاص بتداعيات الاعتداء الإيراني على دولة قطر

بث مباشر للمؤتمر الصحفي الخاص بتداعيات الاعتداء الإيراني على دولة قطر، حيث يتم استعراض آخر المستجدات والتطورات المرتبطة بالحادثة، وبيان الموقف الرسمي والإجراءات المتخذة على المستويين الأمني والدبلوماسي.

哈馬德國際機場杜哈卡達 DOH مطار حمد الدولي, قطر. منظورم این نیست که مسخرهبازی کنم. ‘Homer J. Simpson Does Not Say “B’oh” — He Says “D’oh”!’ Jay People that was all wrong!

https://video.wixstatic.com/video/d1a201_98d4411fb70347669d8a55c9976b7f22/1080p/mp4/file.mp4

《加菲貓》，一九七八年七月廿三日，週日 قالیباف پیام رهبر انقلاب درباره تنگه هرمز را بازنشر کرد رئیس مجلس شورای اسلامی، پیام رهبر انقلاب درباره تنگه هرمز را بازنشر کرد

德黑蘭革命廣場上的一面醒目橫幅：《霍爾木茲海峽﹝荷姆茲海峽﹞始終關閉：波斯灣是我們的狩獵場》伊朗街頭恩格拉布

در آستانه ضرب‌الاجل دونالد ترامپ به ایران برای باز کردن تنگه هرمز یا رسیدن به توافق با آمریکا، دیوارنگاره‌ای در میدان انقلاب تهران رونمایی شد با این نوشته: «تنگه هرمز بسته می‌ماند».

در این دیوارنگاره سه نفر از نیروهای ایران دیده می‌شوند که با تور جنگنده‌ها و ناوهای آمریکایی را می‌گیرند و بالایش نوشته شده است: «سراسر خلیج فارس، قلمرو شکار ماست».

دونالد ترامپ تا ششم آوریل (فردا) به ایران مهلت داده است که «به توافق برسد» یا «تنگه هرمز را باز کند»، در غیر این صورت «جهنم بر سرشان فرو خواهد ریخت».

رئیس‌جمهور آمریکا تهدید کرده است که زیرساخت‌های ایران، از جمله نیروگاه‌های برق، را هدف قرار خواهد داد.

ایران ضرب‌الاجل آمریکا را رد کرده و هشدار داده است که به هرگونه حمله به زیرساخت‌هایش پاسخ متقابل خواهد داد.

اینا همشون زیر همون میدونی پناه گرفتن که عرزشیها چهل روزه تجمع کردن ،چون میدونن وسط تجمع‌ها موشک و بمب نمیزنن، ،سپر انسانی ساختن.

ترامپ خطاب به جمهوری اسلامی: تنگه هرمز را باز کنید یا در جهنم زندگی خواهید کرد.

دونالد ترامپ در اظهاراتی خطاب به جمهوری اسلامی اعلام کرد که در صورت عدم بازگشایی تنگه هرمز در «جهنم» زندگی خواهید کرد.

رئیس‌جمهور ایالات متحده روز یک‌شنبه ۵ آوریل (۱۶ فروردین) در پیامی که در شبکه اجتماعی خود منتشر کرد، با اشاره به احتمال انجام حمله زیرساخت‌های کلیدی ایران نوشت: «سه‌شنبه روز نیروگاه‌ها و روز پل‌ها خواهد بود، همه در یک روز».

ترامپ روز گذشته گفته بود که جمهوری اسلامی تنها ۴۸ ساعت فرصت دارد تا به توافقی دست یابد یا تنگه هرمز را بازگشایی کند.

ترامپ در هفته‌های اخیر بارها تهدید کرده است که در صورت عدم پیشرفت در مذاکرات، زیرساخت‌های انرژی جمهوری اسلامی را هدف حملات نظامی قرار خواهد داد. محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی ایکس و همزمان با اظهارات اخیر ترامپ رئیس جمهور آمریکا درباره باز کردن تنگه هرمز، پیام رهبر انقلاب را مجددا منتشر کرد. به گزارش تابناک به نقل از ایسنا، امشب، رسانه دفتر رهبر معظم انقلاب اسلامی بخشی از پیام ۲۱ اسفند ایشان مربوط به بستن تنگه هرمز را مجددا منتشر کرده است.

ترامپ خطاب به جمهوری اسلامی تنگه هرمز را باز کنید یا در جهنم زندگی خواهید کرد

رونمایی از دیوارنگاره «تنگه هرمز بسته میماند» در تهران در آستانه ضرب الاجل ترامپ به گزارش تابناک به نقل از ایسنا، امشب، رسانه دفتر رهبر معظم انقلاب اسلامی بخشی از پیام ۲۱ اسفند ایشان مربوط به بستن تنگه هرمز را مجددا منتشر کرده است در این قسمت از پیام حضرت آیت الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای آمده است: «برادران عزیز رزمنده! خواست توده‌های مردم، ادامه دفاع موثر و پشیمان‌کننده است. همچنین قطعاً همچنان از اهرم مسدود کردن تنگه هرمز باید استفاده شود.» تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید کد خبر:۱۳۶۵۶۰۶ تاریخ انتشار:۱۷ فروردين ۱۴۰۵ - ۰۳:۱۷

德黑蘭革命廣場上的一面醒目橫幅：《霍爾木茲海峽﹝荷姆茲海峽﹞始終關閉：波斯灣是我們的狩獵場》伊朗街頭恩格拉布

در آستانه ضرب‌الاجل دونالد ترامپ به ایران برای باز کردن تنگه هرمز یا رسیدن به توافق با آمریکا، دیوارنگاره‌ای در میدان انقلاب تهران رونمایی شد با این نوشته: «تنگه هرمز بسته می‌ماند».

در این دیوارنگاره سه نفر از نیروهای ایران دیده می‌شوند که با تور جنگنده‌ها و ناوهای آمریکایی را می‌گیرند و بالایش نوشته شده است: «سراسر خلیج فارس، قلمرو شکار ماست».

دونالد ترامپ تا ششم آوریل (فردا) به ایران مهلت داده است که «به توافق برسد» یا «تنگه هرمز را باز کند»، در غیر این صورت «جهنم بر سرشان فرو خواهد ریخت».

رئیس‌جمهور آمریکا تهدید کرده است که زیرساخت‌های ایران، از جمله نیروگاه‌های برق، را هدف قرار خواهد داد.

ایران ضرب‌الاجل آمریکا را رد کرده و هشدار داده است که به هرگونه حمله به زیرساخت‌هایش پاسخ متقابل خواهد داد.

اینا همشون زیر همون میدونی پناه گرفتن که عرزشیها چهل روزه تجمع کردن ،چون میدونن وسط تجمع‌ها موشک و بمب نمیزنن، ،سپر انسانی ساختن.

ترامپ خطاب به جمهوری اسلامی: تنگه هرمز را باز کنید یا در جهنم زندگی خواهید کرد.

دونالد ترامپ در اظهاراتی خطاب به جمهوری اسلامی اعلام کرد که در صورت عدم بازگشایی تنگه هرمز در «جهنم» زندگی خواهید کرد.

رئیس‌جمهور ایالات متحده روز یک‌شنبه ۵ آوریل (۱۶ فروردین) در پیامی که در شبکه اجتماعی خود منتشر کرد، با اشاره به احتمال انجام حمله زیرساخت‌های کلیدی ایران نوشت: «سه‌شنبه روز نیروگاه‌ها و روز پل‌ها خواهد بود، همه در یک روز».

ترامپ روز گذشته گفته بود که جمهوری اسلامی تنها ۴۸ ساعت فرصت دارد تا به توافقی دست یابد یا تنگه هرمز را بازگشایی کند.

ترامپ در هفته‌های اخیر بارها تهدید کرده است که در صورت عدم پیشرفت در مذاکرات، زیرساخت‌های انرژی جمهوری اسلامی را هدف حملات نظامی قرار خواهد داد.

ترامپ خطاب به جمهوری اسلامی تنگه هرمز را باز کنید یا در جهنم زندگی خواهید کرد

رونمایی از دیوارنگاره «تنگه هرمز بسته میماند» در تهران در آستانه ضرب الاجل ترامپ

波斯海灣的阿拉伯國家都束手無策中東美利堅合眾國北大西洋公約組織襲擊鄰國攻擊 NATO OTAN Why Iran is Attacking Everyone (Nearby)

德黑蘭革命廣場上的一面醒目橫幅：《霍爾木茲海峽﹝荷姆茲海峽﹞始終關閉：波斯灣是我們的狩獵場》伊朗街頭恩格拉布

در آستانه ضرب‌الاجل دونالد ترامپ به ایران برای باز کردن تنگه هرمز یا رسیدن به توافق با آمریکا، دیوارنگاره‌ای در میدان انقلاب تهران رونمایی شد با این نوشته: «تنگه هرمز بسته می‌ماند».

در این دیوارنگاره سه نفر از نیروهای ایران دیده می‌شوند که با تور جنگنده‌ها و ناوهای آمریکایی را می‌گیرند و بالایش نوشته شده است: «سراسر خلیج فارس، قلمرو شکار ماست».

دونالد ترامپ تا ششم آوریل (فردا) به ایران مهلت داده است که «به توافق برسد» یا «تنگه هرمز را باز کند»، در غیر این صورت «جهنم بر سرشان فرو خواهد ریخت».

رئیس‌جمهور آمریکا تهدید کرده است که زیرساخت‌های ایران، از جمله نیروگاه‌های برق، را هدف قرار خواهد داد.

ایران ضرب‌الاجل آمریکا را رد کرده و هشدار داده است که به هرگونه حمله به زیرساخت‌هایش پاسخ متقابل خواهد داد.

اینا همشون زیر همون میدونی پناه گرفتن که عرزشیها چهل روزه تجمع کردن ،چون میدونن وسط تجمع‌ها موشک و بمب نمیزنن، ،سپر انسانی ساختن.

ترامپ خطاب به جمهوری اسلامی: تنگه هرمز را باز کنید یا در جهنم زندگی خواهید کرد.

دونالد ترامپ در اظهاراتی خطاب به جمهوری اسلامی اعلام کرد که در صورت عدم بازگشایی تنگه هرمز در «جهنم» زندگی خواهید کرد.

رئیس‌جمهور ایالات متحده روز یک‌شنبه ۵ آوریل (۱۶ فروردین) در پیامی که در شبکه اجتماعی خود منتشر کرد، با اشاره به احتمال انجام حمله زیرساخت‌های کلیدی ایران نوشت: «سه‌شنبه روز نیروگاه‌ها و روز پل‌ها خواهد بود، همه در یک روز».

ترامپ روز گذشته گفته بود که جمهوری اسلامی تنها ۴۸ ساعت فرصت دارد تا به توافقی دست یابد یا تنگه هرمز را بازگشایی کند.

ترامپ در هفته‌های اخیر بارها تهدید کرده است که در صورت عدم پیشرفت در مذاکرات، زیرساخت‌های انرژی جمهوری اسلامی را هدف حملات نظامی قرار خواهد داد.

ترامپ خطاب به جمهوری اسلامی تنگه هرمز را باز کنید یا در جهنم زندگی خواهید کرد

رونمایی از دیوارنگاره «تنگه هرمز بسته میماند» در تهران در آستانه ضرب الاجل ترامپ

波斯海灣的阿拉伯國家都束手無策中東美利堅合眾國北大西洋公約組織 NATO OTAN 襲擊鄰國 Why Iran is Attacking Everyone (Nearby)

伊朗對猶太復國主義國家﹝以色列﹞以及巴勒斯坦問題都漠不關心。

德黑蘭政權一直執著﹝癡迷﹞於建立並維持一個波斯帝國，透過代理人統治實力遠遜於己且四分五裂的鄰近阿拉伯國家，以此作為什葉派伊斯蘭教的堡壘。僅此而已。

ایران نه به دولت صهیونی ستی اهمیت می‌دهد و نه به مسئله فلسطین.

تمام چیزی که رژیم تهران همیشه به آن توجه داشته، ایجاد و حفظ یک امپراتوری پارسی است که به عنوان دژ اسلام شیعه، به صورت نیابتی در کشورهای عربی همسایه که بسیار ضعیف تر و دچار تفرقه هستند، حکومت کند. همین.

لا تُبالي إيران لا بالدولة الصهيونية ولا بالقضية الفلسطينية.

كل ما يشغل بال النظام في طهران هو إقامة إمبراطورية فارسية والحفاظ عليها، تحكم بالوكالة في الدول العربية المجاورة الأضعف والأكثر انقسامًا، لتكون معقلًا للإسلام الشيعي. هذا كل ما في الأمر.

לאיראן לא אכפת לא מהמדינה הציונית ולא מהבעיה הפלסטינית.

כל מה שהמשטר בטהרן תמיד היה עסוק בו הוא ביסוס ושימור של אימפריה פרסית השולטת באמצעות שליחים במדינות ערב השכנות, החלשות והמפולגות בהרבה, כמעוז של האסלאם השיעי. זה הכל.

《加菲貓》，一九七九年六月十九日，週二他們會做很多﹝讓他們覺得諷刺的﹞好事。 خب خیلی کارها میتوانند بکنند به کنایه

德黑蘭革命廣場上的一面醒目橫幅：《霍爾木茲海峽﹝荷姆茲海峽﹞始終關閉：波斯灣是我們的狩獵場》伊朗街頭恩格拉布

در آستانه ضرب‌الاجل دونالد ترامپ به ایران برای باز کردن تنگه هرمز یا رسیدن به توافق با آمریکا، دیوارنگاره‌ای در میدان انقلاب تهران رونمایی شد با این نوشته: «تنگه هرمز بسته می‌ماند».

در این دیوارنگاره سه نفر از نیروهای ایران دیده می‌شوند که با تور جنگنده‌ها و ناوهای آمریکایی را می‌گیرند و بالایش نوشته شده است: «سراسر خلیج فارس، قلمرو شکار ماست».

دونالد ترامپ تا ششم آوریل (فردا) به ایران مهلت داده است که «به توافق برسد» یا «تنگه هرمز را باز کند»، در غیر این صورت «جهنم بر سرشان فرو خواهد ریخت».

رئیس‌جمهور آمریکا تهدید کرده است که زیرساخت‌های ایران، از جمله نیروگاه‌های برق، را هدف قرار خواهد داد.

ایران ضرب‌الاجل آمریکا را رد کرده و هشدار داده است که به هرگونه حمله به زیرساخت‌هایش پاسخ متقابل خواهد داد.

اینا همشون زیر همون میدونی پناه گرفتن که عرزشیها چهل روزه تجمع کردن ،چون میدونن وسط تجمع‌ها موشک و بمب نمیزنن، ،سپر انسانی ساختن.

ترامپ خطاب به جمهوری اسلامی: تنگه هرمز را باز کنید یا در جهنم زندگی خواهید کرد.

دونالد ترامپ در اظهاراتی خطاب به جمهوری اسلامی اعلام کرد که در صورت عدم بازگشایی تنگه هرمز در «جهنم» زندگی خواهید کرد.

رئیس‌جمهور ایالات متحده روز یک‌شنبه ۵ آوریل (۱۶ فروردین) در پیامی که در شبکه اجتماعی خود منتشر کرد، با اشاره به احتمال انجام حمله زیرساخت‌های کلیدی ایران نوشت: «سه‌شنبه روز نیروگاه‌ها و روز پل‌ها خواهد بود، همه در یک روز».

ترامپ روز گذشته گفته بود که جمهوری اسلامی تنها ۴۸ ساعت فرصت دارد تا به توافقی دست یابد یا تنگه هرمز را بازگشایی کند.

ترامپ در هفته‌های اخیر بارها تهدید کرده است که در صورت عدم پیشرفت در مذاکرات، زیرساخت‌های انرژی جمهوری اسلامی را هدف حملات نظامی قرار خواهد داد.

ترامپ خطاب به جمهوری اسلامی تنگه هرمز را باز کنید یا در جهنم زندگی خواهید کرد

رونمایی از دیوارنگاره «تنگه هرمز بسته میماند» در تهران در آستانه ضرب الاجل ترامپ

德黑蘭革命廣場上的一面醒目橫幅：《霍爾木茲海峽﹝荷姆茲海峽﹞始終關閉：波斯灣是我們的狩獵場》伊朗街頭恩格拉布

در آستانه ضرب‌الاجل دونالد ترامپ به ایران برای باز کردن تنگه هرمز یا رسیدن به توافق با آمریکا، دیوارنگاره‌ای در میدان انقلاب تهران رونمایی شد با این نوشته: «تنگه هرمز بسته می‌ماند».

در این دیوارنگاره سه نفر از نیروهای ایران دیده می‌شوند که با تور جنگنده‌ها و ناوهای آمریکایی را می‌گیرند و بالایش نوشته شده است: «سراسر خلیج فارس، قلمرو شکار ماست».

دونالد ترامپ تا ششم آوریل (فردا) به ایران مهلت داده است که «به توافق برسد» یا «تنگه هرمز را باز کند»، در غیر این صورت «جهنم بر سرشان فرو خواهد ریخت».

رئیس‌جمهور آمریکا تهدید کرده است که زیرساخت‌های ایران، از جمله نیروگاه‌های برق، را هدف قرار خواهد داد.

ایران ضرب‌الاجل آمریکا را رد کرده و هشدار داده است که به هرگونه حمله به زیرساخت‌هایش پاسخ متقابل خواهد داد.

اینا همشون زیر همون میدونی پناه گرفتن که عرزشیها چهل روزه تجمع کردن ،چون میدونن وسط تجمع‌ها موشک و بمب نمیزنن، ،سپر انسانی ساختن.

ترامپ خطاب به جمهوری اسلامی: تنگه هرمز را باز کنید یا در جهنم زندگی خواهید کرد.

دونالد ترامپ در اظهاراتی خطاب به جمهوری اسلامی اعلام کرد که در صورت عدم بازگشایی تنگه هرمز در «جهنم» زندگی خواهید کرد.

رئیس‌جمهور ایالات متحده روز یک‌شنبه ۵ آوریل (۱۶ فروردین) در پیامی که در شبکه اجتماعی خود منتشر کرد، با اشاره به احتمال انجام حمله زیرساخت‌های کلیدی ایران نوشت: «سه‌شنبه روز نیروگاه‌ها و روز پل‌ها خواهد بود، همه در یک روز».

ترامپ روز گذشته گفته بود که جمهوری اسلامی تنها ۴۸ ساعت فرصت دارد تا به توافقی دست یابد یا تنگه هرمز را بازگشایی کند.

ترامپ در هفته‌های اخیر بارها تهدید کرده است که در صورت عدم پیشرفت در مذاکرات، زیرساخت‌های انرژی جمهوری اسلامی را هدف حملات نظامی قرار خواهد داد.

ترامپ خطاب به جمهوری اسلامی تنگه هرمز را باز کنید یا در جهنم زندگی خواهید کرد

رونمایی از دیوارنگاره «تنگه هرمز بسته میماند» در تهران در آستانه ضرب الاجل ترامپ

波斯海灣的阿拉伯國家都束手無策中東美利堅合眾國北大西洋公約組織 NATO OTAN 襲擊鄰國 Why Iran is Attacking Everyone (Nearby)

《加菲貓》，一九七九年六月十九日，週二他們會做很多﹝讓他們覺得諷刺的﹞好事。 خب خیلی کارها میتوانند بکنند به کنایه

德黑蘭革命廣場上的一面醒目橫幅：《霍爾木茲海峽﹝荷姆茲海峽﹞始終關閉：波斯灣是我們的狩獵場》伊朗街頭恩格拉布

در آستانه ضرب‌الاجل دونالد ترامپ به ایران برای باز کردن تنگه هرمز یا رسیدن به توافق با آمریکا، دیوارنگاره‌ای در میدان انقلاب تهران رونمایی شد با این نوشته: «تنگه هرمز بسته می‌ماند».

در این دیوارنگاره سه نفر از نیروهای ایران دیده می‌شوند که با تور جنگنده‌ها و ناوهای آمریکایی را می‌گیرند و بالایش نوشته شده است: «سراسر خلیج فارس، قلمرو شکار ماست».

دونالد ترامپ تا ششم آوریل (فردا) به ایران مهلت داده است که «به توافق برسد» یا «تنگه هرمز را باز کند»، در غیر این صورت «جهنم بر سرشان فرو خواهد ریخت».

رئیس‌جمهور آمریکا تهدید کرده است که زیرساخت‌های ایران، از جمله نیروگاه‌های برق، را هدف قرار خواهد داد.

ایران ضرب‌الاجل آمریکا را رد کرده و هشدار داده است که به هرگونه حمله به زیرساخت‌هایش پاسخ متقابل خواهد داد.

اینا همشون زیر همون میدونی پناه گرفتن که عرزشیها چهل روزه تجمع کردن ،چون میدونن وسط تجمع‌ها موشک و بمب نمیزنن، ،سپر انسانی ساختن.

ترامپ خطاب به جمهوری اسلامی: تنگه هرمز را باز کنید یا در جهنم زندگی خواهید کرد.

دونالد ترامپ در اظهاراتی خطاب به جمهوری اسلامی اعلام کرد که در صورت عدم بازگشایی تنگه هرمز در «جهنم» زندگی خواهید کرد.

رئیس‌جمهور ایالات متحده روز یک‌شنبه ۵ آوریل (۱۶ فروردین) در پیامی که در شبکه اجتماعی خود منتشر کرد، با اشاره به احتمال انجام حمله زیرساخت‌های کلیدی ایران نوشت: «سه‌شنبه روز نیروگاه‌ها و روز پل‌ها خواهد بود، همه در یک روز».

ترامپ روز گذشته گفته بود که جمهوری اسلامی تنها ۴۸ ساعت فرصت دارد تا به توافقی دست یابد یا تنگه هرمز را بازگشایی کند.

ترامپ در هفته‌های اخیر بارها تهدید کرده است که در صورت عدم پیشرفت در مذاکرات، زیرساخت‌های انرژی جمهوری اسلامی را هدف حملات نظامی قرار خواهد داد.

ترامپ خطاب به جمهوری اسلامی تنگه هرمز را باز کنید یا در جهنم زندگی خواهید کرد

رونمایی از دیوارنگاره «تنگه هرمز بسته میماند» در تهران در آستانه ضرب الاجل ترامپ

波斯海灣的阿拉伯國家都束手無策中東美利堅合眾國北大西洋公約組織 NATO OTAN 襲擊鄰國 Why Iran is Attacking Everyone (Nearby)

Recent Posts

The Never-Ending Story

The Never-Ending Story

.افعل ما هو صيع, وليس ما هو السهل

.افعل ما هو صيع, وليس ما هو السهل

Türk’ün tek arkadaş başka bir Türk’tür.

Türk’ün tek arkadaş başka bir Türk’tür.

Comments

Commenting on this post isn't available anymore. Contact the site owner for more info.

Donate with PayPal

Donate with PayPal

Donate with PayPal

bottom of page